Selecteer een pagina
De eerste keer dat ik bovenop het dak van Afrika stond was in 2010. De wereldberoemde Kilimanjaro is met haar 5895 meter hoge top een serieuze berg. Serieus hoog, maar zeker niet onhaalbaar. De meeste routes naar de top zijn niet technisch. Ze zijn ‘loopbaar’. Je hoeft niet te klimmen en er komen geen touwen aan te pas.

Hoewel ze vrijwel op de evenaar staat, zijn er gletsjers op de top. Dat is een magnifiek gezicht. De laatste anderhalf uur gaat het langzaam omhoog. Het zwaarste gedeelte ligt achter je. Links zie je gletsjers die geel, oranje, rood en zelfs paars oplichten in de opkomende zon. Rechts zie je de enorme krater van de stratovulkaan die Kilimanjaro eigenlijk is.

Ik zei al dat de top niet onhaalbaar is, maar het is ook geen makkie. Het is zo jammer als je er op de berg achter komt dat er in de voorbereiding iets was dat je anders of beter had kunnen doen. Zeker als dat de reden is wanneer je het onverhoopt niet haalt. Precies dát is de reden waarom Kilimanjaro Experience is opgezet. Ik begeleid enthousiastelingen die de Kilimanjaro op hun verlanglijstje hebben staan. Het is een uitgebreid programma. Meer informatie vind je via deze link. Ik doe dat niet alleen, maar samen met mijn expeditiemaatje Wim De Backer, die ook al eerder op de top van Kilimanjaro stond. Benieuwd naar Wim? Check dan deze link.

.Inmiddels hebben we twee Kilimanjaro Experience expedities succesvol op onze naam staan. Hieronder lees je per dag hoe zo’n expeditie eruitziet en wat je zoals tegen komt. De namen van de deelnemers die worden genoemd zijn net een week terug van hun Kilimanjaro avontuur.

Wil jij zelf eens mee op avontuur? Dat kan! Onderaan de blog staat waar je er alles over kunt lezen en  hoe je kan inschrijven. Uiteraard zijn er ook informatiebijeenkomsten.

Dag 1 op de berg

De kop is er af! Het avontuur is nu echt begonnen. Vanmorgen om 8:30 is het team opgehaald en zijn ze naar Machame Gate gereden, een van de ingangen van het Kilimanjaro nationaal park. Voor het team start hun expeditie daar op de binnenplaats waar het een drukte van is jawelste. Gidsen proberen er hun team samen te stellen en zoeken dragers. Dragers proberen bij een team te komen en zoeken gidsen. Een soort expeditie-marktplaats. Heel leuk om te zien en natuurlijk nog veel leuker om zelf mee te maken.

Vandaag liep het team naar Machame kamp. Een tocht door het oerwoud dat over begaande en keurig aangelegde paden start. De paden worden natuurlijk al gauw ‘bush-trails’. Het oerwoud is er dicht. Ze lopen op een bergkam eigenlijk tusseen de toppen van de bomen die tegen de flanken op groeien. Je hoort geluiden van vogels en apen, maar ziet ze nauwelijks. Het is er prachtig.

Het team heeft het kamp net bereikt. Flink later dan verwacht. Ze hebben de laatste 2 uur regen gehad en het laatste uur ook nog in het donker gelopen. Bij Machame gate hadden ze oponthoudt en moesten ze enkele uren wachten tot de klimvergunningen eindelijk in orde waren. Ook dat is Afrika, niet alles loopt er op rolletjes.

Het kamp is een grote halfopen plek in het woud rond de 3000m hoogte. Teams zoeken er hun plekje. Het kan er druk zijn, maar later op de berg merk je dat nauwelijks. Via de satelliettelefoon heb ik contact met Wim. Iedereen voelt zich goed. De sfeer is uitstekend.

Bij ons heeft ieder teamlid zijn of haar eigen tent. Als je wilt kan je er natuurlijk voor kiezen om een tent te delen, maar privacy is ook fijn. De kok bereidt een maaltijd voor en er wordt gezamelijk gegeten.

Morgen 07:00 op. Dan gaat de route naar Shira kamp. Het begint meteen al goed,… steil!

Dag 2

Vandaag heeft het team een pittige beklimming achter de rug. Direct bij het verlaten van Machame kamp om 9 uur ’s ochtends begon de klim naar het 800m hoger gelegen Shira kamp op 3800m hoogte. De klim gaat over rotsblokken en door regenwater uitgesleten paden. Het gaat continu omhoog. Dragers hebben het zwaar. De gemiddelde snelheid van vandaag was 1,6km per uur. Probeer dat thuis maar eens na te doen, dan zie je hoe langzaam het gaat. Polle polle is dan ook wat de Tanzanianen steeds roepen, langzaam langzaam, want anders houd je het niet vol. Hierna moet je nog 5 dagen, dus hardlopers zijn de spreekwoordelijke doodlopers. Polle polle!

De begroeing wordt steeds lager, kleinere bomen en struiken. Het uitzicht wordt daardoor grootser, want je ziet er tientallen kilometers weg en hebt zicht op de berg Meru. Een prachtig gezicht. Het laatste stukje naar Shira kamp is een rotsachtig pad met hier en daar wat water dat via de rotsen naar beneden sijpelt en kleine watervalletjes vormt. Shira ligt op het Shira plateau. Daar begint de hoogvakte op de flanken van Kilimanjaro. Het klimaat verandert. Er zijn 5 micro klimaatzones op de Kilimanjaro. Dat maakt het zo bijzonder, want elke zone heeft haar eigen begroeing. Morgen ziet er dan ook totaal anders uit dan vandaag, maar dat is voor morgen. Vandaag was het regenachtig. Vanaf een uur of 11 liepen ze de rest van de tocht helaas in de regen. Rond 14:30 bereikten ze het kamp. Tijd genoeg dus om nog even te luieren en wat rond te kijken. En,…vandaag zagen ze voor het eerst de top! Die is nog enorm ver weg, maar in ieder geval wel al zichtbaar.

Het team is de dag in ieder geval goed doorgekomen. Iedereen voelt zich goed. De sfeer is top. Ze hebben gerust en gegeten. Inmiddels is de avond op de berg gevallen en heeft iedereen de tent opgezocht. Het wordt koud. Op deze hoogte kan het al snel vriezen, zelfs vlakbij de evenaar middenin Afrika. Dat maakt het ook zo bijzonder.

Morgen weer om 07:00 op. Dan gaat de route van Shira kamp naar Baranco, langs de gletsjer en het mystieke Lave Tower. Een schitterende tocht, maar ook een zware tocht.

Dag 3

Dag 3 op de berg zit er op. Het is een langen dag geweest waarbij het team vanmorgen vertrokken is van Shira kamp naar Baranco kamp. Het landschap is weer anders dan gisteren. In het begin zijn er nog struiken, maar al snel lijkt het op een Mars of Maanlandschap. Alleen maar los loggende rotsen. De meesten zijn hol. Het zijn overblijfselen van vulkaanuitbarstingen uit vervlogen tijden. Een schitterend gezicht, want je ziet steeds de top voor je en de berg Meru achter je. Hier merk je pas hoe groot Kilimanjaro eigenlijk is. Een mastodont van een berg. De grootste vrijstaande berg ter wereld. 50 bij 80 kilometer aan de voet van de berg. Dat is enorm.

De tocht start op langzaam omhoog glooiende uitgesleten paden. Vals plat! De route stijgt vrijwel ongemerkt van 3800m naar 4600m hoogte en daarna daalt het weer naar 3800m. Het lichaam merkt het wel degelijk. Te veel inspanning op de eerste twee dagen wordt hier afgestraft. Pole pole, langzaam langzaam, is echt noodzakelijk. De begeleiders letten daar heel goed op.

Op het hoogste punt bereikt het team Lava Tower. Een 100m hoge rots van gesmolten en weer gestolde lave. Ze lopen vlak langs de stijle gletsjer die naar de top leidt, maar die is te gevaarlijk om te beklimmen. Het team loopt als het ware ronddom de berg, tegen de klok in, naar een flank waarvandaan ze omhoog kunnen, richting de krater bovenop deze slapende vulkaan-reus en verder naar de top. Zover is het echter nog niet. Na Lava Tower dalen ze weer van 4600m naar 3800m, naar Baranco kamp. Tijdens deze afdaling verandert het landschap alweer. Van dor en droog naar planten, struiken en een soort mini palmbomen. Hier en daar een riviertje maakt het mooie landschap compleet. Fantastisch toch?!

De dag was lang. Het team heeft vandaag 8 volle uren gelopen en was rond 17:30 plaatselijke tijd in het kamp. Het was ook een zware dag, vooral Ron en Daan hebben een extra tandje moeten bijzetten. Gelukkig was het wel droog. Fijn na al die regen van de vorige dagen. Bij Lava Tower lag veel sneeuw en bovenop de ber ligt een dik pak.

Na aankomst is er gegeten een heeft iedereen zijn tent weer opgezocht. Morgen weer om 07:00 op. Dan gaat de route van Baranco naar Karanga. Ze beginnen dan meteen met een stijle beklimming van de beruchte Baranco wall. Maar dat is voor morgen.

Dag 4

Dag 4 op de berg zit er op. Het team heeft 6 uur gelopen en met pauzes mee een gemiddelde snelheid gehaald van 2km per uur. Dat lijkt langzaam, maar is een prima tijd. De tocht ging van Baranco naar Karanga. Karanga ligt op ruim 3900m hoogte en dat wordt dus de 3e nacht op zo’n beetje dezelfde hoogte met tussendoor een flinke klim gisteren naar 4600m langs Lava Tower. Dat is de perfecte acclimatisatie voor het lichaam. Het is een van de redenen waarom voor deze Machame route is gekozen. Andere redenen zijn het ontbreken van hutten op deze route, waardoor er in tenten wordt geslapen en dragers mee gaan, wat weer bijdraagt aan het echte expeditie geevoel. Nog een reden is natuurlijk dat dit gewoon een prachtige route is met verschillende klimaatzones en steeds weer veranderende landschappen.

Vanmorgen moest het team meteen aan de bak. De baranco wall is een hele hoge stijle wand waar wat moet worden geklauterd. Kijk maar eens goed naar de foto’s en zoom eens in. Je ziet dan goed hoe groot de wand is (en hoe klein de mensen). Het lijkt enger dan het is. De wand is goed te doen. Het is een mentaal spel dat de berg met je speelt, zo van ‘pas op, ik ben de baas’. En dat is ook zo. Het is altijd oppassen in de bergen en je aanpassen aan de omgeving. De berg past zich zeker niet aan jou aan.

Bovenop de wand is er natuurlijk weer een fantastisch uitzicht met vaak wolken in de diepte. Hiervandaan is het een lange wandeling met veel stijgen en dalen op de flank van Kilimanjaro. Al dalende wordt het groener en natter, tijdens het stijgen verdwijnt het groene weer en is het maanlandschap overheersend. Heel bijzonder.

Karanga is niet ver en is zeker in vergelijking met gisteren een korte wandeling. Maar vergis je niet, “wandelen” rond 4000m op Kilimanjaro is niet te vergelijken met wandelen op zeenniveau. Pole pole, langzaam langzaam wordt zoals elke dag steeds weer geroepen.

Na aankomst was er tijd om te relaxen. Het uitzicht naar de top is schitterend. Ze hebben een fantastisch mooie zonsondergang gezien en genoten van het licht schouwspel, kreeg ik via de satelliettelefoon binnen. Als je trouwens van Karanga kamp iets hoger loopt, dan kan je zelfs al een deel zien van de route die het team naar de top zal leiden. Maar dat is voor later. Oh ja,…ze zijn door de kok verwend. Vraag me niet hoe, maar ze kregen kip met friet. Vraag me af welke vogel ze daarvoor hebben gevangen, en wie dat is gelukt 😊 Nog een ding, iedereen bedankt jullie allemaal voor de leuke berichtjes en de steun. Top!

Morgen weer om 07:00 op. Dan gaat de route van Karanga naar Barafu, het laatste kamp voor de top. Spannend!

Dag 5

Dag 5 op de berg is begonnen. Vanavond laat, rond 22:00 Nederlandse verwacht ik, krijg ik via de satelliettelefoon van Wim door wie een toppoging zal doen. Ik zal dan nog een kleine update plaatsen.

De tocht gaat van Karanga kamp op ruim 3900m naar Barafu kamp op 4600m. Barafu is het laatste kamp voor de top. Vannacht rond middernacht zal het team vertrekken voor de toppoging. Spannend!

De route vandaag vanuit Karanga gaat meteen omhoog. Niet heel stijl, maar stijl genoeg om het geen vals plat te noemen. Er is geen begroeing meer. Als je loopt ziet je links de grote kegel van de Strato vulkaan die Kilimanjaro is. Die kegel torent nog steeds 1800m boven je uit. Je bent er dan dus nog lang niet. Kijk je naar rechts, dan kijk je uit over Tanzania. Als het helder is kan je ongelofelijk ver weg kijken. ’s Avonds zie je lichten van steden, tientallen kilometers bij je vandaan. Het is een surrealistische omgeving op Karanga en geweldige ervaring.

Na een uur of 2 kom je bij een bergrug waar de route naar beneden loopt en kilometers verder weer omhoog naar een andere bergrug die hoger ligt dan waar je staat. Het is een soort dal waar het team dan doorheen loopt. Als het windstil is, dan is het er warm. De zon staat loodrecht boven je. Als het waait, dan kunnen wolken dit dal worden ingedreven en kan het er ijskoud worden. Beiden kan ook, zo snel kan het weer er veranderen. Die hoge bergrug aan de andere kant is de bergrug die naar de top leidt. Daar bovenop ligt het top-kamp Barafu. Het laatste stukje naar het kamp is flink stijl en kan erg inspannend zijn op deze hoogte. Pole pole dus, langzaam langzaam!

Barafu is een kaal en kil kamp. Er ligt veel sneeuw op de Kilimanjaro dit jaar en in Barafu zal dat zeker zo zijn. Als je geluk hebt dan zweven er grote roofvolgels op zoek naar kleine knaagdieren, zoals veldmuizen. Een magnifiek schouwspel. Nu is het zaak om te rusten en na het eten zal iedereen meteen gaan slapen. Althans, iedereen doet een poging daartoe. De spanning van de topnacht en de hoogte kunnen het lastig maken om de slaap te vatten. Vanavond rond middernacht plaatselijke tijd of iets eerder zelfs staat iedereen op voor de toppoging. Wim bepaalt met de hoofdgids wie mee kan (iedereen verwacht ik) en of er gelopen wordt met of zonder stijgijzers, waarmee meer grip is op sneeuw en ijs. Zonder die dingen scheelt gewicht. Een belangrijke beslissing.

Na de toppoging komt het team hier weer terug om te rusten en na een uur of wat verder te trekken naar beneden naar Mweka kamp, aan de rand van de jungle op zo’n 3000m hoogte. Een enorme afdaling dus. Het wordt een zware dag, na een zware topnacht. Wij wensen het team ontzettend veel suc6!

Naar de top!

Dag 6

Naar de top en er bovenop!

Deze 6e dag start direct na middernacht of zelfs nog laat in de avond van dag 5. Het is de dag van de toppoging. Vanuit Barafu gaat het meteen stijl omhoog. Het is donder en koud. Nieet aantrekkelijk om je warme slaapzak voor uit te komen, maar de beloning is natuurlijk schitterend.

Op de stijle wand wordt getraveerseerd. Van links naar recchts lopen en weer naar links en naar rechts enzovoorts. Al slingerend loop je steeds iets hoger. Het is gewoon te stijl om recht tegen de berg op te lopen. De wind heeft er vrij spel, dus het is belangrijk dat iedereen zich goed warm aankleedt. Niet je zonnebril vergeten! Het kan zomaar gebeuren dat je die niet meeneemt omdat je ’s nachts begint, maar ’s ochtends en overdag heb je die echt nodig.

Dan wordt het magisch… De zon komt op. Dat is werkelijk een uniek en schitterend schouwspel. Eerst een dunne streep oranje licht, alsof je naar iets onwerkelijks kijkt. Dan wordt de streep breder en krijgt alles een oranje gloed. De Kilimajaro toont haar geheimen. Ineens zie je allemal gletsjers. Die kleuren oranje en paars door het licht. Je ziet ook Mawenzi, met 5149m hoogte is dit de derde hoogste berg van Afrika. Je kijkt er overheen! Zo hoog sta je naar de zonsopkomst te kijken. Het lichtschouwspel op Mawenzi is betoverend.

Maar het team is er nog niet. De top van Kilimanjaro ligt hoger. Kilimanjaro wordt overigens Kibo genoemd door de lokale bevolking. En de top heeft Uhuru peak. Om er te komen zal het team linksom moeten lopen langs de krater en nog zeker vanaf de kraterrand een uur of anderhalf moeten doorstappen. Rechts zie je de enorme krater, links de gletsjers en daarachter toentallen kilometers verderop is weer de berg Meru. Wat een locatie om te lopen. One in a lifetime! Hoewel,… sommigen keren terug, zoals Wim en ikzelf. Misschien jij ook wel?

Dan is daar de top. Geen heuvel, geen stijle passage, gewoon de top. Het lijkt wel vlak, maar het is echt het hoogste punt van de Kilimanjaro, Uhuru peak. WOW!

Daan, David, Go en Wim staan op het dak van Afrika. Wat een geweldige prestatie. Ron heeft in het kamp besloten niet mee te gaan. Hij heeft zijn top bereikt. Die beslissing vergt moed. Respect!

Na de foto’s films en vele felicitaties moet het team terug. Eerst naar Barafu, waar ze worden herenigd met Ron, wat kunnen rusten en dan met z’n allen door naar Mweka. Vele kilometers verder. Niet moeilijk maar vanwege de inspannende tocht naar de top is dit geen makkie.

Aan het eind van de dag bereikt het team Mweka. Er wordt sneel gegeten en tenten worden ook snel opgezocht. Rust! Met een grote glimlach val je in slaap. Morgen is de laatste dag op de berg, een wandeling van slechts een paar uur door het woud naar beneden naar Mweka gate. Maar dag is morgen.

Morgenochtend wordt hier nog een laatste Kilimanjaro Experience Update geplaatst. Wim zal na thuiskomst een mooi verslag doen van de expeditie op zijn Facebookpagina.

Dag 7, de laatste dag op de berg

Vanmorgen is het team toegezongen door alle dragers, de gidsen en de kok. Een traditie die als een warme douche voelt. Zo mooi. Als dank geeft het team een aantal spullen cadea. Dat kan vanalles zijn. Kleding, materiaal, zelfs een rugzak of dikke warme jas of broek. Wij hebben veel, zij vaak niet. Het wordt dankbaar ontvangen.

De laatste wandeling door het oerwoud. Onderweg is er een mooie plek waar je door de bomen een laatste blik op de top hebt. Iedereen staat stil en kijkt. In gedachten verzonken. Mooi!

De wandeling duurt slechts een paar uur. Toch is het niet licht. Het gaat continu naar beneden en dat voel je in de benen. Knieën hebben het zwaar te verduren. Maar het is de laatse dag en iedereen geniet van het avontuur dat zij hebben beleefd.

De details horen we altijd wat later. Een ding is zeker. Zij hebben genoten en ik geniet vooral van hun verhalen.

MAAK JOUW EIGEN VERHAAL EN GA MEE OP AVONTUUR!

Wil jij zelf eens mee op avontuur?

Dat kan! Met Kilimanjaro Experience kan je naar het dak van Afrika en ben je uit en thuis in 11 dagen.

Informatie over het programma en informatiebijeenkomsten vind je hier.

Inschrijven of meer informatie aanvragen doe je hier.

Je kan deelnemen door in te schrijven voor teams in maart en november. We gaan elk jaar. Maar je kan ook deelnemen met een heel eigen team en dan kan je zelfs jouw eigen periode bepalen.

Is er een goed doel aan verbonden? Moet dat? Niet per sé en uiteraard alleen als jij dat wilt. Misschien wil je met vrienden klimmen? Of met collega’s? Sommige werkgevers steunen dit soort teamversterkende activiteiten. En ja, dan is een goed doel nastreven altijd een goed idee. Een mooi doel is om een kind uit de sloppenwijk een schoolbeurs te gunnen. Dat is veel minder kostbaar dan je misschien verwacht, maar een ongekende rijkdom voor de lokale bevolking. Zo kan je echt iemands leven veranderen, iemand een kans geven op educatie, want educatie is een route uít de uitzichtloze sloppenwijk. Wil je mee op avontuur? Neem dan contact met mij op. Ik kom graag langs voor uitleg en een mooie multimedia-presentatie.